این اعصاب یه جوونه...

دیروز یکی از اعضا اعصابش خط خطی بود طوری که به خوردن موز اکتفا نکرد و پوستشو به این روز

در آورد.

این روزها اعصاب همگی داغونه

کم کم دارم به راز پیدایش شلوار کوتاه پی می برم...

اینم یکی دیگه از شاهکارهای هنری در زمینه عکاسی!

اینو دیروز یکی از اعضا(عضو هفتم)با همکاری عضو فراری پناهنده به اتاق ما(تلمیح به جمله ی: اینجا زیر

 درخت آلبالوست...مکانی برای دستمالهای گمشده -اشیا و افراد گمشده یا فراری-)تو دانشگاه

ساختنش!

به من ابلاغ کردن که اگه تو وبلاگ زدم قانون copy-paste ()رو رعایت کنم و از تمام

عزیزان بخوام که رعایت کنن.

در صورت تخلف پیگرد قانونی (می گن!) دارد.

...

اخیرا با بچه ها یه کار یا بهتر بگم یه گندی زدیم که زده رو دست تمام کارامون.ولی به خاطر مسائل امنیتی نمی شه گفت.

با بچه ها تصمیم گرفتیم این ۳ تا نقطه رو بذاریم تا یادمون باشه ترمهای آخر تعریفش کنیم و فرار کنیم

سهمیه هر نفر از صبحانه:

شیر ۱لیتری،پنیر،کره،مربا و...

                                        یک برگ رفاه دانشجو!

طی یک عملیات انتحاری تصمیم گرفتیم کابوس سرپرستمون رو علمی تر کنیم.

چایی،فال و پتی بور کاکائویی...

سه اصل جدایی ناپذیر!                                     

بنظر آشنا نمي ياد؟؟؟

فرایند بلندیزاسیون دستمال کاغذی،از مجتمع "ميعادگاه"

همون اصل لانه كبوتري...                                              

این صحنه ی جالبیه که اون روز طبقه دوم پاساژ صدر تو خیابون خیام جنوبی دیدیم.

۲ تا روسری خودشم از نوع زاغارت رو بهم چسبوندن بعد به قیمت خون باباشون می فروشن!

مارک روسری هم که کاملا مشخصه.اولی ۲۸ تومن ناقابل،دومی ۳۸ تومن!

هر کدوم از این روسزی ها ۲ تومن بیشتر نمی ارزه ولی حالا سگ خورد پول روسری و نخ و سوزنشو

۸ تومن که بگیری؛

ببین ملت چه جوری پول در میارن!

حالا تو بیا چهار سال جون بکن مهندس شو!

می دونم از پنجره چقدر قشنگه منظره!!!

بگذریم که دارم می رم به کجا!!؟؟ 

این عکس به عنوان شاهکار هنریه ترم پیش شناخته شد!

عکس مربوط می شه به انگشتی که جلو لنز دوربین رو گرفته!

عکاسش از بچه های سوئیت روبرویی بود.

و این هم جزیره ی بزرگ...

از این جهت شده جزیره که از هر چهار طرف آزاده و به جایی ختم نمی شه!

عکسهای بعدی رو هم ببینید.

برا ورودی های این دوره در حکم این تابلو:

برای ما خواهد بود!

ولی فعلا تا سی سال حالشو ببرین

وقتی شریف از ایده ی ما برا لوگوش استفاده می کنه!!!

دوستان شریفی به خود نگیرن

plz

برج ایفل و پیزا و میلادو همه با هم بسته گذاشته جیب عقب

وقتی چای فوری دیگه خیلی فوری می شود!

زنبیل برا صف نون دیده بودیم...

برا صف غذا دیده بودیم...

ولی این دیگه آخرشه!

به حق صفهای ندیده و نشنیده

ایده ی توپی بود!

هیچ کدوم از بچه ها در اون لحظه تو شرایطی نبودن که فکر کنن این ماده ای که رو دستگیره ی یه مکانی

 که فکر می کنم مشخصه کجاست(!)میتونه یه ماده ی غذایی باشه!

در حد یه فریب آبی!

در اون لحظه چون ما تلف شده بودیم و دراز به دراز رو زمین داشتیم از خنده ریسه می رفتیم،

ترجیح می دم نقل قولی از یکی از بچه هارو که سعی داشت خوشبین باشه بنویسم:

"...خرماست؟!

شایدم قرمه سبزیه...!

وای نکنه خودش باشه..."

(آخریه اون موقع هنوز تو اتاق ما نبود)

این غذا رو نفر آخری که بهمون اضافه شد پخت خودشم شب اول!

خواستیم حساب کار دستش بیاد

بعضی از پشه ها آنقدر بی جنبه هستن که دست نزده منفجر میشن!

تقصیر من نیست ،

نیت من خیر بود!می خواستم انتقام خون از دست رفته ی دوستان رو بگیرم...      

دیروز یک نفر دیگر به جمع تبعیدی های زیر درخت آلبالو اضافه شد!

اینجا زیر درخت آلبالوست...

مکانی برای دستمال های گمشده(اشیا و افراد گمشده یا فراری)!

اگرچه ساکنان در ابتدا به هر دلیل(؟!)وجود آنرا قویآ تکذیب می کردند ؛

گذشت زمان اثبات کرد که جویندگان دستمال بیراهه نرفته اند!

                                                                               تبعیدی های زیر درخت آلبالو

وجدانی ۳۰ تومن می ارزه؟